Φτάσαμε στην νέα χρονιά και ίσως μας πιάνει η θλίψη πως δεν έχουμε θέσει καινούργιους στόχους. Η αλλαγή του χρόνου, δεν συνεπάγεται με καινούργιες αλλαγές στην ζωή μας, αυτές έρχονται σε όποιο χρόνο θελήσουμε και είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό. Υπάρχει έντονα το πρέπει να έχω στόχους, πρέπει να ξεκινήσω κάτι, πρέπει να χάσω βάρος, πρέπει να είμαι πιο σωστός, πρέπει να βρίσκω ελεύθερο χρόνο, πρέπει να μάθω να μην αναβάλλω υποχρεώσεις και τόσα άλλα. Δεν μπορεί να υπάρχει στόχος απλά και μόνο επειδή πρέπει. Ο εγκέφαλος μας, δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί με το πρέπει, γιατί δεν υπάρχουν κίνητρα. Ο στόχος είναι κίνητρο, έρχεται από επιθυμία, είναι οτιδήποτε έχουμε ανάγκη για να είμαστε καλύτερα, προέρχεται κατευθείαν από μέσα μας, απ’ την καρδιά μας. Ο στόχος μπορεί να είναι μεγάλος, μπορεί να είναι μικρός, δεν έχει σημασία, σημασία έχει τι θα μας δώσει εκπληρώνοντας τον. Ο στόχος είναι ο χάρτης και εσύ είσαι ο οδηγός. Χωρίς στόχο, δεν ξέρεις που πας. Δεν μπορεί να σε τρομάζει κάτι, που θα σε πάρει εκεί που επιθυμείς. Ο στόχος είναι η σταθερά σου, σαν ένα σωσίβιο, που δεν σε αφήνει να πνιγείς. Έχουμε ανάγκη τις περισσότερες φορές να ξέρουμε που πάμε, να έχουμε ένα σκοπό. Είναι αλλιώς η βόλτα να πας να δεις τον καταρράκτη στο τέλους του βουνού, από το να κάνεις βόλτα σε μια λεωφόρο γεμάτη αυτοκίνητα.
Είναι εντάξει που δεν έχεις θέσει ακόμη στόχους, ποτέ δεν είναι αργά, πάρε τον χρόνο σου.
Συναντώ αρκετούς ανθρώπους στην δουλειά μου, αλλά και στην προσωπική μου ζωή, που δεν γνωρίζουν τι θέλουν ή δεν πιστεύουν πως αν βάλουν ένα στόχο, θα τον πετύχουν. Όλοι ξέρουμε τι θέλουμε κατά βάθος, όλοι μέσα μας νιώθουμε τι μας λείπει ουσιαστικά. Μερικές φορές ο φόβος της αποτυχίας δεν μας αφήνει να αναγνωρίσουμε, να επιλέξουμε. Μα δεν υπάρχει αποτυχία, δεν υπάρχει λάθος, είναι όλα μαθήματα τα οποία σε βοηθάνε να πας ακόμη ένα βήμα παρακάτω. Σκεφτείτε πόσες φορές καταφέρατε να φτάσετε σε κάποιο επιθυμητό σημείο, όσο κι αν κράτησε και θα δείτε ότι πίσω από μια επιτυχία, βρίσκεται μια επιλογή που δεν σας εξυπηρέτησε, γιατί αυτό είναι η αποτυχία. Πως θα ξέραμε τι γεύση παγωτού μας αρέσει, αν δεν έχουμε δοκιμάσει αρκετές γεύσεις αρχικά; Πως ξέρουμε πως μας αρέσει μια ανοιξιάτικη μέρα του Μάη, αν δεν περνούσαμε από μια βροχερή μέρα του Γενάρη; Λατρεύω τις βροχερές μέρες, έχουν ένα άλλο χρώμα μέσα μου και ξέρω πως όλα έχουν ένα δικό τους λόγο ύπαρξης.
Αρκετές φορές, απλά ξεκινάμε, είναι αρκετό, για να αντιληφθούμε τι θέλουμε και να θέσουμε στόχους, που θα μας φέρουν σ’ ένα επιθυμητό αποτέλεσμα για μας και μόνο. Στον δικό μας χρόνο θα το βρούμε, με την εσωτερική μας φωνή και μόνο. Αφεθείτε στο μέσα σας, αυτό ξέρει και εμπιστευτείτε αυτή την φωνή, ξέρει πολλά. Υπομονή και σταθερά μικρά βήματα!

Comments
Post a Comment