The magic spark within us

Ο εγκλεισμός, δεν είναι εύκολος, ειδικότερα όταν στον επιβάλλουν. Μένεις ξαφνικά σπίτι, απομονωμένος, χωρίς κοινωνικές επαφές, χωρίς να μπορείς να πας για ένα καφέ, να πας σε κάποιο εστιατόριο να φας, να ταξιδέψεις. Ξαφνικά, αυτά που ήταν τόσο απλά, έγιναν ακατόρθωτα. Αυτό που θα μας βοηθήσει να ανταπεξέλθουμε είναι η ψυχική ανθεκτικότητα και η προσαρμογή. Η ψυχική ανθεκτικότητα, δημιουργείτε από την θετική προσαρμογή του ατόμου μετά από ένα τραυματικό γεγονός καθώς και την ικανότητά του για ανάκαμψη. Η προσαρμοστικότητα μας βοηθάει να συνεχίζουμε, όπως κι αν είναι οι συνθήκες, ίσως μ’ ένα άλλο διαφορετικό τρόπο, χωρίς να νιώθουμε πως χάσαμε τον κόσμο μας, χωρίς να νιώθουμε πως έχει αλλάξει τόσο η ζωή μας. Δείτε τα δέντρα στην κορυφή του βουνού, για να ανταπεξέλθουν στις ισχυρές δυνάμεις των ανέμων, λυγίζουν κάποτε περισσότερο και κάποτε λιγότερο. Προσαρμόζονται για να μπορούν να επιβιώνουν στις δύσκολες δοκιμασίες που τους επιβάλλει η φύση. Έτσι και οι άνθρωποι. Ένας βασικός παράγον...

  Φτάσαμε στην νέα χρονιά και ίσως μας πιάνει η θλίψη πως δεν έχουμε θέσει καινούργιους στόχους. Η αλλαγή του χρόνου, δεν συνεπάγεται με καινούργιες αλλαγές στην ζωή μας, αυτές έρχονται σε όποιο χρόνο θελήσουμε και είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό. Υπάρχει έντονα το πρέπει να έχω στόχους, πρέπει να ξεκινήσω κάτι, πρέπει να χάσω βάρος, πρέπει να είμαι πιο σωστός, πρέπει να βρίσκω ελεύθερο χρόνο, πρέπει να μάθω να μην αναβάλλω υποχρεώσεις και τόσα άλλα. Δεν μπορεί να υπάρχει στόχος απλά και μόνο επειδή πρέπει. Ο εγκέφαλος μας, δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί με το πρέπει, γιατί δεν υπάρχουν κίνητρα. Ο στόχος είναι κίνητρο, έρχεται από επιθυμία, είναι οτιδήποτε έχουμε ανάγκη για να είμαστε καλύτερα, προέρχεται κατευθείαν από μέσα μας, απ’ την καρδιά μας. Ο στόχος μπορεί να είναι μεγάλος, μπορεί να είναι μικρός, δεν έχει σημασία, σημασία έχει τι θα μας δώσει εκπληρώνοντας τον. Ο στόχος είναι ο χάρτης και εσύ είσαι ο οδηγός. Χωρίς στόχο, δεν ξέρεις που πας. Δεν μπορεί να σε τρομάζει κάτι, που θα σε...

  “Τι μαθήματα έχεις πάρει απ’ αυτήν την χρονιά;” Με ρώτησε. - Κατάλαβα πόση ανθεκτικότητα, πόσες αντοχές, αλλά και επιθυμίες  κρύβουν οι άνθρωποι μέσα τους. Κάποιοι ανακάλυψαν κομμάτια του εαυτού τους, αντιλήφθηκαν πόση μεγάλη σημασία έχει η αγκαλιά, τα φιλιά, η παρέα. Είδαν καθαρά τι τους προβληματίζει, τι τους στερεί την πραγματική τους ελευθερία, αυτή που υπάρχει μέσα τους. Έδωσαν δικαίωμα στον εαυτό τους να ξεκουραστεί, να απέχουν απ ’ την καθημερινότητα και να ετοιμάζονται για τα επόμενα που έρχονται. Έμαθα επίσης πως όταν ο άνθρωπος θέλει, βρίσκει λύσεις και προσαρμόζεται.   Είναι και άλλοι που έχασαν τα κομμάτια τους, σκορπίστηκαν με τον αέρα   μακριά, η καρδιά τους μαράζωσε, οι αντοχές τους έφτασαν στα όρια τους.   Χθες πήρα ένα πολύ όμορφο μήνυμα, που έλεγε “ Είσαι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί μέσα στο 2020”. Αν σκεφτούμε καλύτερα, θα βρούμε όλοι όμορφα πράγματα που μας βρήκαν μέσα σ’ αυτήν την περίεργη χρονιά, απλά πάρτε λίγο χρόνο και αναλογιστε...

  Ξεκίνησα το ταξίδι αναζήτησης του αυθεντικού μου εαυτού, πριν από χρόνια. Ήταν ένα μεγάλο ταξίδι, μα θα το έκανα ξανά και ξανά. Υπήρχαν δύσκολες μέρες, που έλεγα πως δεν θα τα καταφέρω, λύγιζα, τσακιζόμουν, μα ποτέ δεν τα παράτησα. Έβαζα στόχους, έψαχνα στρατηγικές για να τους καταφέρω, διάβαζα και έγραφα αρκετά. Τώρα πια, όταν βλέπω τα γραπτά μου, αντιλαμβάνομαι πως έγραφα γράμματα προς τον μελλοντικό εαυτό μου, για να μην ξεχνά από που ξεκίνησε και που έφτασε. Μέσα σε μια στιγμή, άλλαξε ολόκληρη η ζωή μου. Οι κρίσεις πανικού, ήρθαν και εγκαταστάθηκαν για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Ακόμη και τότε, δεν τα παράτησα, όσο κι αν φαινόταν το αντίθετο. Θυμάμαι η μέντορας μου τότε μου είχε πει “Είναι ότι καλύτερο σου συνέβηκε”. Δεν μπορούσα να το καταλάβω, πως είναι δυνατόν κάτι που με τρομάζει τόσο, κάτι που πραγματικά με έκανε να χάνω κάθε επαφή με την λογική και την πραγματικότητα, θα μπορούσε να είναι ότι καλύτερο για μένα. Κι όμως… Ήταν! Σε ευχαριστώ για τότε αγαπημένη, με έκανες να ...

Το να έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, σημαίνει εμπιστεύομαι τις ικανότητες μου, ξέρω πως μπορώ να ανταπεξέλθω, μπορώ να διαχειρίζομαι εμπόδια που συναντώ στον δρόμο μου. Χτίζουμε την αυτοπεποίηθηση μας, κοιτάζοντας μέσα μας, τις νίκες μας, τις ήττες μας, τα όσα καταφέραμε,τα όσα αφήσαμε πίσω και είμαστε ακόμη εδώ! Τίποτα δεν πάει χαμένο, τίποτα δεν χάνεται, όταν το έχεις ήδη βιώσει, όταν το έχεις ήδη γευτεί... Πόσο αντέχουμε; Όσο υπάρχουμε!

    Οι καιροί αλλάζουν, οι ζωές μας επίσης. Η ανθρωπότητα, έχει βρεθεί αρκετές φορές στο μάτι του κυκλώνα και όλα δείχνουν να σκοτεινιάζουν και οι άνθρωποι να χάνουν τις δυνάμεις τους και έρχεται μια μεγάλη εξάντληση που φέρνει την παραίτηση. Χάνεται η πίστη μας, χάνεται η αισιοδοξία μας και όλα μοιάζουν σαν στρόβιλος που μας συνθλίβει.   Όταν χάνουμε κομμάτια του εαυτού μας, ο κόσμος μας καταρρέει και πολλοί λένε “χάθηκα”, “δεν μπορώ άλλο”, “κοίτα πως έγινα  ”, “δεν με αντέχω πια” και αρχίζει ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι μέσα μας, δύο φωνές να ουρλιάζουν, να παλεύουν με το “σωστό” και το “λάθος”. Φανταστείτε πόση ενέργεια χρειάζεται καθημερινά, για να αντεπεξέλθει ένας άνθρωπος που είναι συνεχώς αντίπαλος με τον εαυτό του.     Οι πεποιθήσεις μας, τα πιστεύω μας, μας κυριεύουν. Είναι υπεύθυνα για τις αντιδράσεις μας στα ερεθίσματα που συναντάμε, παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση μας, στην συμπεριφορά μας και τα οποία τα αποκτήσαμε μέσω των εμπειριών...