Ο φόβος ριζώνει μέσα στο μυαλό μας, χρόνια τώρα, χτίζει φωλιά και μένει εκεί, για πολύ καιρό. Είναι τόσο έντονο τον τελευταίο καιρό, που με κάνει να αναρωτιέμαι, που ακριβώς πάμε και πως θα καταλήξουμε. Είμαστε πανικοβλημένοι, αγχωμένοι και τόσο φοβισμένοι για όλα όσα συμβαίνουν στην ανθρωπότητα. Δεν ησυχάζει το μυαλό μας, το σώμα μας, αρχίζουν τα πιο καταστροφικά σενάρια και όλο βρίσκει πάτημα η θλίψη. Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι η επικοινωνία. Η επικοινωνία, υπάρχει σε πολλές μορφές, είτε λεκτικά, είτε όχι. Μια αγκαλιά, ένα έτοιμο πιάτο φαγητό, έχοντας μια άσχημη μέρα, είναι παραδείγματα επικοινωνίας. Όσο μαζεύουμε μέσα μας συναισθήματα, ανάγκες, επιθυμίες, σκέψεις και δεν δίνουμε χώρο να βγουν, να φύγουν έξω απο μας, γίνονται φορτία και τα κουβαλάμε. Σκεφτείτε, πόσες φορές ερχόμενοι από την υπεραγορά, πόνεσαν και μάτωσαν τα χέρια μας, απ΄ το πολύ βάρος, που κρατήσαμε. Αν το κάναμε αυτό κάθε μέρα; Τα χέρια μας θα γέμιζαν πληγές. Έτσι γεμίζει και το μέσα μας και ένας τρόπος έκφ...
Comments
Post a Comment