Skip to main content

Κάτι τέτοια ταξίδια, δεν πρέπει να χάνονται!

 Ξεκίνησα το ταξίδι αναζήτησης του αυθεντικού μου εαυτού, πριν από χρόνια. Ήταν ένα μεγάλο ταξίδι, μα θα το έκανα ξανά και ξανά. Υπήρχαν δύσκολες μέρες, που έλεγα πως δεν θα τα καταφέρω, λύγιζα, τσακιζόμουν, μα ποτέ δεν τα παράτησα. Έβαζα στόχους, έψαχνα στρατηγικές για να τους καταφέρω, διάβαζα και έγραφα αρκετά. Τώρα πια, όταν βλέπω τα γραπτά μου, αντιλαμβάνομαι πως έγραφα γράμματα προς τον μελλοντικό εαυτό μου, για να μην ξεχνά από που ξεκίνησε και που έφτασε.

Μέσα σε μια στιγμή, άλλαξε ολόκληρη η ζωή μου. Οι κρίσεις πανικού, ήρθαν και εγκαταστάθηκαν για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Ακόμη και τότε, δεν τα παράτησα, όσο κι αν φαινόταν το αντίθετο. Θυμάμαι η μέντορας μου τότε μου είχε πει “Είναι ότι καλύτερο σου συνέβηκε”. Δεν μπορούσα να το καταλάβω, πως είναι δυνατόν κάτι που με τρομάζει τόσο, κάτι που πραγματικά με έκανε να χάνω κάθε επαφή με την λογική και την πραγματικότητα, θα μπορούσε να είναι ότι καλύτερο για μένα. Κι όμως… Ήταν! Σε ευχαριστώ για τότε αγαπημένη, με έκανες να καταλάβω τι σημαίνει φως.
Θυμάμαι τις αμέτρητες ώρες ψυχοθεραπείας, της μελέτης και το γράψιμο, για να μπορέσω να αντικρίσω τον εαυτό μου, που ούρλιαζε, γιατί αυτό είναι οι κρίσεις πανικού, κραυγές απόγνωσης του μέσα σου. Ευχαριστώ του ψυχοθεραπευτές μου για την καθοδήγηση τους, στους σκοτεινούς δρόμους του μυαλού μου, έχουν γίνει πια οι φάροι μου.
Κατάφερα να αντεπεξέλθω σ’ ότι συνάντησα στον δρόμο μου. Ήμουν και είμαι ευγνώμων για τους ανθρώπους που άγγιξαν κάθε κύτταρο μου και έδωσαν ανάσες στην καρδιά μου. Με στήριξαν και με στηρίζουν, με αγκάλιασαν και με αγκαλιάζουν και τέτοιες ψυχές τις θέλω δίπλα μου, να με ξεκουράζουν. Οι άνθρωποι που κρατάμε δίπλα μας, θα πρέπει να μας ξεκουράζουν, να μας προσφέρουν γαλήνη, να μας εξελίσσουν. Τους ευχαριστώ όλους, ξεχωριστά.
Κάποτε έχανα τον δρόμο, μα φρόντιζα να κρατώ την πυξίδα μου γερά. Έμαθα να βρίσκω χρόνο να ξεκουράζομαι, για να προχωρώ, να με φροντίζω. Όλα όσα βίωσα, έγιναν ο χάρτης μου και έχω τοποθετήσει τις σημαίες μου, τώρα πια ξέρω, τώρα πια με εμπιστεύομαι. Η αυτό- εξέλιξη μου, η μάθηση, συνεχίζεται, πάνω σε άλλη πορεία πια.
Είμαι πιστοποιημένος Life Coach & NLP Practitioner και συνεχίζω την εκπαίδευση μου, σε μάστερ επίπεδο. Ευχαριστώ θερμά τον δάσκαλο μου, που είναι δίπλα μου, σε κάθε βήμα και για όσες γνώσεις μου έχει δώσει και για τα άλλα που έρχονται. Έχω επίσης κάνει τέσσερα βιωματικά σεμινάρια για το άγχος και τις κρίσεις πανικού. Στην πορεία θα γίνουν και άλλα.
Θέλω να προσφέρω στους ανθρώπους ανακούφιση, να τους στηρίζω, να μην νιώθουν μόνοι, να τους εμπνέω στο μεγάλο ταξίδι προς την αυθεντικότητα τους, προς την αυτο- βελτίωση τους, για να μπορέσουν να καταλάβουν τις απεριόριστες ικανότητες που έχουν μέσα τους, να βρουν τις στρατηγικές για την επίλυση των εμποδίων που συναντούν, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση να βάζουν στόχους και να τους επιτυγχάνουν, να μάθουν να διαχειρίζονται το στρες, τον χρόνο, να μην χάνουν την πίστη τους, να εμπιστευτούν τον θαυμάσιο, ξεχωριστό εαυτό τους.
Το Life Coaching είναι ένα δυνατό και εκπληκτικό εργαλείο για εκμάθηση νέων δυνατοτήτων, είναι μια διαδικασία αξιολόγησης σκέψεων και συναισθημάτων, μαθαίνεις να καθορίζεις τις προτεραιότητες σου, ξεκλειδώνει τις υφιστάμενες δυνατότητες σου, βοηθά να ανακαλύψεις τον δικό σου τρόπο σκέψης, μαθαίνεις να διαχειρίζεσαι τις δύσκολες καταστάσεις στην ζωή σου. Καθορίζεις στόχους και εκπαιδεύεσαι για την υλοποίηση τους.
Είμαι έτοιμος για τα καινούργια ταξίδια που έρχονται. Είσαι;
Αν θέλεις ένα τέτοιο ταξίδι, μπορείς να το πραγματοποιήσεις. Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου, είτε με μήνυμα στην σελίδα, είτε τηλεφωνικώς, να γνωριστούμε και να ρωτήσεις ότι χρειάζεσαι. Ευχαριστώ!
“Ποιος είναι ο δυνατός;
Αυτός που γλιστράει, που γονατίζει, που γεμίζει λάσπες. Που χώνεται στο θολό ποτάμι ως τον λαιμό και μια στιγμή, μέσα σ’ αυτό τον χαλασμό, απλώνει τα παγωμένα του χέρια, κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλλιά του” Αλκυόνη Παπαδάκη

Comments

Popular posts from this blog

Ψυχική ανθεκτικότητα

Ο εγκλεισμός, δεν είναι εύκολος, ειδικότερα όταν στον επιβάλλουν. Μένεις ξαφνικά σπίτι, απομονωμένος, χωρίς κοινωνικές επαφές, χωρίς να μπορείς να πας για ένα καφέ, να πας σε κάποιο εστιατόριο να φας, να ταξιδέψεις. Ξαφνικά, αυτά που ήταν τόσο απλά, έγιναν ακατόρθωτα. Αυτό που θα μας βοηθήσει να ανταπεξέλθουμε είναι η ψυχική ανθεκτικότητα και η προσαρμογή. Η ψυχική ανθεκτικότητα, δημιουργείτε από την θετική προσαρμογή του ατόμου μετά από ένα τραυματικό γεγονός καθώς και την ικανότητά του για ανάκαμψη. Η προσαρμοστικότητα μας βοηθάει να συνεχίζουμε, όπως κι αν είναι οι συνθήκες, ίσως μ’ ένα άλλο διαφορετικό τρόπο, χωρίς να νιώθουμε πως χάσαμε τον κόσμο μας, χωρίς να νιώθουμε πως έχει αλλάξει τόσο η ζωή μας. Δείτε τα δέντρα στην κορυφή του βουνού, για να ανταπεξέλθουν στις ισχυρές δυνάμεις των ανέμων, λυγίζουν κάποτε περισσότερο και κάποτε λιγότερο. Προσαρμόζονται για να μπορούν να επιβιώνουν στις δύσκολες δοκιμασίες που τους επιβάλλει η φύση. Έτσι και οι άνθρωποι. Ένας βασικός παράγον...

Πάρε τον χρόνο σου, χωρίς πρέπει

  Φτάσαμε στην νέα χρονιά και ίσως μας πιάνει η θλίψη πως δεν έχουμε θέσει καινούργιους στόχους. Η αλλαγή του χρόνου, δεν συνεπάγεται με καινούργιες αλλαγές στην ζωή μας, αυτές έρχονται σε όποιο χρόνο θελήσουμε και είμαστε έτοιμοι γι’ αυτό. Υπάρχει έντονα το πρέπει να έχω στόχους, πρέπει να ξεκινήσω κάτι, πρέπει να χάσω βάρος, πρέπει να είμαι πιο σωστός, πρέπει να βρίσκω ελεύθερο χρόνο, πρέπει να μάθω να μην αναβάλλω υποχρεώσεις και τόσα άλλα. Δεν μπορεί να υπάρχει στόχος απλά και μόνο επειδή πρέπει. Ο εγκέφαλος μας, δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί με το πρέπει, γιατί δεν υπάρχουν κίνητρα. Ο στόχος είναι κίνητρο, έρχεται από επιθυμία, είναι οτιδήποτε έχουμε ανάγκη για να είμαστε καλύτερα, προέρχεται κατευθείαν από μέσα μας, απ’ την καρδιά μας. Ο στόχος μπορεί να είναι μεγάλος, μπορεί να είναι μικρός, δεν έχει σημασία, σημασία έχει τι θα μας δώσει εκπληρώνοντας τον. Ο στόχος είναι ο χάρτης και εσύ είσαι ο οδηγός. Χωρίς στόχο, δεν ξέρεις που πας. Δεν μπορεί να σε τρομάζει κάτι, που θα σε...

“Να αγαπάς την ευθύνη” Νίκος Καζαντζάκης

Η προσέγγιση μας σε οποιαδήποτε κατάσταση είναι που δίνει το νόημα και η προσέγγιση έχει να κάνει με το πως αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα γύρω μας. Όλες οι πληροφορίες που λαμβάνουμε, φιλτράρονται απ’ τις πέντε αισθήσεις και έτσι χτίζεται η αντίληψη μας, γι’ αυτό και υπάρχει η διαφορετικότητα στην σκέψη, στην συμπεριφορά, ο καθένας διαμορφώνει τα δικά του πιστεύω και αξίες. Έχουμε πάντοτε την επιλογή πως θα αντιδράσουμε, πως θα συμπεριφερθούμε, πως θα διαχειριστούμε τα συναισθήματα μας και αυτό μας καθορίζει σαν ανθρώπινα όντα. Οι επιλογές μας είναι που θα ορίσουν την πορεία μας, γι ΄ αυτό και είναι τόσο σημαντικό να είναι ολοκληρωτικά δικές μας και μ΄ αυτόν τον τρόπο, αναλαμβάνουμε την ευθύνη του εαυτού μας. Είμαστε υπεύθυνοι για ό,τι μας συμβαίνει και είναι υπέροχο, γιατί μπορούμε να παρέμβουμε και να αλλάξουμε αυτό που δεν βοηθάει την εξέλιξη μας. Οτιδήποτε δεν μας εξυπηρετεί πια, να φύγει. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη του εαυτού μας, αναλαμβάνουμε τα ηνία της ζωής μας, η μιζέρια εξαφα...