Skip to main content

Κάτι τέτοια ταξίδια, δεν πρέπει να χάνονται!

 Ξεκίνησα το ταξίδι αναζήτησης του αυθεντικού μου εαυτού, πριν από χρόνια. Ήταν ένα μεγάλο ταξίδι, μα θα το έκανα ξανά και ξανά. Υπήρχαν δύσκολες μέρες, που έλεγα πως δεν θα τα καταφέρω, λύγιζα, τσακιζόμουν, μα ποτέ δεν τα παράτησα. Έβαζα στόχους, έψαχνα στρατηγικές για να τους καταφέρω, διάβαζα και έγραφα αρκετά. Τώρα πια, όταν βλέπω τα γραπτά μου, αντιλαμβάνομαι πως έγραφα γράμματα προς τον μελλοντικό εαυτό μου, για να μην ξεχνά από που ξεκίνησε και που έφτασε.

Μέσα σε μια στιγμή, άλλαξε ολόκληρη η ζωή μου. Οι κρίσεις πανικού, ήρθαν και εγκαταστάθηκαν για τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Ακόμη και τότε, δεν τα παράτησα, όσο κι αν φαινόταν το αντίθετο. Θυμάμαι η μέντορας μου τότε μου είχε πει “Είναι ότι καλύτερο σου συνέβηκε”. Δεν μπορούσα να το καταλάβω, πως είναι δυνατόν κάτι που με τρομάζει τόσο, κάτι που πραγματικά με έκανε να χάνω κάθε επαφή με την λογική και την πραγματικότητα, θα μπορούσε να είναι ότι καλύτερο για μένα. Κι όμως… Ήταν! Σε ευχαριστώ για τότε αγαπημένη, με έκανες να καταλάβω τι σημαίνει φως.
Θυμάμαι τις αμέτρητες ώρες ψυχοθεραπείας, της μελέτης και το γράψιμο, για να μπορέσω να αντικρίσω τον εαυτό μου, που ούρλιαζε, γιατί αυτό είναι οι κρίσεις πανικού, κραυγές απόγνωσης του μέσα σου. Ευχαριστώ του ψυχοθεραπευτές μου για την καθοδήγηση τους, στους σκοτεινούς δρόμους του μυαλού μου, έχουν γίνει πια οι φάροι μου.
Κατάφερα να αντεπεξέλθω σ’ ότι συνάντησα στον δρόμο μου. Ήμουν και είμαι ευγνώμων για τους ανθρώπους που άγγιξαν κάθε κύτταρο μου και έδωσαν ανάσες στην καρδιά μου. Με στήριξαν και με στηρίζουν, με αγκάλιασαν και με αγκαλιάζουν και τέτοιες ψυχές τις θέλω δίπλα μου, να με ξεκουράζουν. Οι άνθρωποι που κρατάμε δίπλα μας, θα πρέπει να μας ξεκουράζουν, να μας προσφέρουν γαλήνη, να μας εξελίσσουν. Τους ευχαριστώ όλους, ξεχωριστά.
Κάποτε έχανα τον δρόμο, μα φρόντιζα να κρατώ την πυξίδα μου γερά. Έμαθα να βρίσκω χρόνο να ξεκουράζομαι, για να προχωρώ, να με φροντίζω. Όλα όσα βίωσα, έγιναν ο χάρτης μου και έχω τοποθετήσει τις σημαίες μου, τώρα πια ξέρω, τώρα πια με εμπιστεύομαι. Η αυτό- εξέλιξη μου, η μάθηση, συνεχίζεται, πάνω σε άλλη πορεία πια.
Είμαι πιστοποιημένος Life Coach & NLP Practitioner και συνεχίζω την εκπαίδευση μου, σε μάστερ επίπεδο. Ευχαριστώ θερμά τον δάσκαλο μου, που είναι δίπλα μου, σε κάθε βήμα και για όσες γνώσεις μου έχει δώσει και για τα άλλα που έρχονται. Έχω επίσης κάνει τέσσερα βιωματικά σεμινάρια για το άγχος και τις κρίσεις πανικού. Στην πορεία θα γίνουν και άλλα.
Θέλω να προσφέρω στους ανθρώπους ανακούφιση, να τους στηρίζω, να μην νιώθουν μόνοι, να τους εμπνέω στο μεγάλο ταξίδι προς την αυθεντικότητα τους, προς την αυτο- βελτίωση τους, για να μπορέσουν να καταλάβουν τις απεριόριστες ικανότητες που έχουν μέσα τους, να βρουν τις στρατηγικές για την επίλυση των εμποδίων που συναντούν, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση να βάζουν στόχους και να τους επιτυγχάνουν, να μάθουν να διαχειρίζονται το στρες, τον χρόνο, να μην χάνουν την πίστη τους, να εμπιστευτούν τον θαυμάσιο, ξεχωριστό εαυτό τους.
Το Life Coaching είναι ένα δυνατό και εκπληκτικό εργαλείο για εκμάθηση νέων δυνατοτήτων, είναι μια διαδικασία αξιολόγησης σκέψεων και συναισθημάτων, μαθαίνεις να καθορίζεις τις προτεραιότητες σου, ξεκλειδώνει τις υφιστάμενες δυνατότητες σου, βοηθά να ανακαλύψεις τον δικό σου τρόπο σκέψης, μαθαίνεις να διαχειρίζεσαι τις δύσκολες καταστάσεις στην ζωή σου. Καθορίζεις στόχους και εκπαιδεύεσαι για την υλοποίηση τους.
Είμαι έτοιμος για τα καινούργια ταξίδια που έρχονται. Είσαι;
Αν θέλεις ένα τέτοιο ταξίδι, μπορείς να το πραγματοποιήσεις. Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί μου, είτε με μήνυμα στην σελίδα, είτε τηλεφωνικώς, να γνωριστούμε και να ρωτήσεις ότι χρειάζεσαι. Ευχαριστώ!
“Ποιος είναι ο δυνατός;
Αυτός που γλιστράει, που γονατίζει, που γεμίζει λάσπες. Που χώνεται στο θολό ποτάμι ως τον λαιμό και μια στιγμή, μέσα σ’ αυτό τον χαλασμό, απλώνει τα παγωμένα του χέρια, κόβει κίτρινες μαργαρίτες και στολίζει τα μαλλιά του” Αλκυόνη Παπαδάκη

Comments

Popular posts from this blog

  “Τι μαθήματα έχεις πάρει απ’ αυτήν την χρονιά;” Με ρώτησε. - Κατάλαβα πόση ανθεκτικότητα, πόσες αντοχές, αλλά και επιθυμίες  κρύβουν οι άνθρωποι μέσα τους. Κάποιοι ανακάλυψαν κομμάτια του εαυτού τους, αντιλήφθηκαν πόση μεγάλη σημασία έχει η αγκαλιά, τα φιλιά, η παρέα. Είδαν καθαρά τι τους προβληματίζει, τι τους στερεί την πραγματική τους ελευθερία, αυτή που υπάρχει μέσα τους. Έδωσαν δικαίωμα στον εαυτό τους να ξεκουραστεί, να απέχουν απ ’ την καθημερινότητα και να ετοιμάζονται για τα επόμενα που έρχονται. Έμαθα επίσης πως όταν ο άνθρωπος θέλει, βρίσκει λύσεις και προσαρμόζεται.   Είναι και άλλοι που έχασαν τα κομμάτια τους, σκορπίστηκαν με τον αέρα   μακριά, η καρδιά τους μαράζωσε, οι αντοχές τους έφτασαν στα όρια τους.   Χθες πήρα ένα πολύ όμορφο μήνυμα, που έλεγε “ Είσαι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί μέσα στο 2020”. Αν σκεφτούμε καλύτερα, θα βρούμε όλοι όμορφα πράγματα που μας βρήκαν μέσα σ’ αυτήν την περίεργη χρονιά, απλά πάρτε λίγο χρόνο και αναλογιστε...

Φροντίδα εαυτού

  Ο φόβος ριζώνει μέσα στο μυαλό μας, χρόνια τώρα, χτίζει φωλιά και μένει εκεί, για πολύ καιρό. Είναι τόσο έντονο τον τελευταίο καιρό, που με κάνει να αναρωτιέμαι, που ακριβώς πάμε και πως θα καταλήξουμε. Είμαστε πανικοβλημένοι, αγχωμένοι και τόσο φοβισμένοι για όλα όσα συμβαίνουν στην ανθρωπότητα. Δεν ησυχάζει το μυαλό μας, το σώμα μας, αρχίζουν τα πιο καταστροφικά σενάρια και όλο βρίσκει πάτημα η θλίψη. Αυτό που έχουμε ανάγκη είναι η επικοινωνία. Η επικοινωνία, υπάρχει σε πολλές μορφές, είτε λεκτικά, είτε όχι. Μια αγκαλιά, ένα έτοιμο πιάτο φαγητό, έχοντας μια άσχημη μέρα, είναι παραδείγματα επικοινωνίας. Όσο μαζεύουμε μέσα μας συναισθήματα, ανάγκες, επιθυμίες, σκέψεις και δεν δίνουμε χώρο να βγουν, να φύγουν έξω απο μας, γίνονται φορτία και τα κουβαλάμε. Σκεφτείτε, πόσες φορές ερχόμενοι από την υπεραγορά, πόνεσαν και μάτωσαν τα χέρια μας, απ΄ το πολύ βάρος, που κρατήσαμε. Αν το κάναμε αυτό κάθε μέρα; Τα χέρια μας θα γέμιζαν πληγές. Έτσι γεμίζει και το μέσα μας και ένας τρόπος έκφ...

“Να αγαπάς την ευθύνη” Νίκος Καζαντζάκης

Η προσέγγιση μας σε οποιαδήποτε κατάσταση είναι που δίνει το νόημα και η προσέγγιση έχει να κάνει με το πως αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα γύρω μας. Όλες οι πληροφορίες που λαμβάνουμε, φιλτράρονται απ’ τις πέντε αισθήσεις και έτσι χτίζεται η αντίληψη μας, γι’ αυτό και υπάρχει η διαφορετικότητα στην σκέψη, στην συμπεριφορά, ο καθένας διαμορφώνει τα δικά του πιστεύω και αξίες. Έχουμε πάντοτε την επιλογή πως θα αντιδράσουμε, πως θα συμπεριφερθούμε, πως θα διαχειριστούμε τα συναισθήματα μας και αυτό μας καθορίζει σαν ανθρώπινα όντα. Οι επιλογές μας είναι που θα ορίσουν την πορεία μας, γι ΄ αυτό και είναι τόσο σημαντικό να είναι ολοκληρωτικά δικές μας και μ΄ αυτόν τον τρόπο, αναλαμβάνουμε την ευθύνη του εαυτού μας. Είμαστε υπεύθυνοι για ό,τι μας συμβαίνει και είναι υπέροχο, γιατί μπορούμε να παρέμβουμε και να αλλάξουμε αυτό που δεν βοηθάει την εξέλιξη μας. Οτιδήποτε δεν μας εξυπηρετεί πια, να φύγει. Αναλαμβάνοντας την ευθύνη του εαυτού μας, αναλαμβάνουμε τα ηνία της ζωής μας, η μιζέρια εξαφα...